DELIKTAS VE DELIKTASLI
CUVARA MI ICIYON
Degerli dostlar sizlere bu yazimda DELIKTAS da yasadigim bir olayi anlatmak isitiyorum
Köyüm´den 1976 da ilkokulu bitirdikten sonra tahsilimi devam etmek icin ayrildim. O zananki cocuk ruhumla bana DELIKTASI terk etmek ölümden zor gelmisti.
Simdiki gibi aklimda taa istanbul kadar yemeyip icmeyip aglamistim. Sonra yillar gecdi 1980 Almanya macerasi basladi.Almanya´ya gelmekte bambaska bir aci oldu tabii.bunlari anlatmam yazimin sonucu itibariyla önemli.
Almanya`ya geldik ama Deliktas´i hic unutmadik. Baba´m ve Anam rahmetli köyümüzü komsularimizi unutmayalim irtibatimiz kopmasin diye her sene izine gidiyoruz.Yine izin dönemi ben artik evli barkli 22 yasin da bir cocuk babasi insanim. Izinimiz yine DELIKTAS da geciyor ve ben bu arada sigara iciyorum (yirmi senedir icmiyorum elhamdulillah). sigaram bitti koyün icine gettim Topalomarlarin Mustafa dayinin tükanina girdim bahdim Mustafa Dayi (cogunuz ona köyde ede der) orda bir kac selam hos bes den soona dedim Mustafa dayi bana bir sigara verirmisin; ardindan aramizda su dialog gecti:
-la oglum gara savgu (babam) alaman cuvarasi getirmedide türk cuvarasimi iciyor
-bilmem getirmistir herhal dedim
-eyleyse bu cuvara kime
ben bu soru üzerine biraz mahcup biraz utanarak basimi yere egdim ve sukut ettim. Bunun üzerine Mustafa dayi birazda tok bir sesle bana ula E...k oglu E...k yoosa sen CUVARAMI iciyon dedi. Ben son derece mahcup son derce üzgün kali kaliverdim. Iste degerli dostlar DELIKTAS böyle bir yerdi Deliktaslida böyle insanlardi.Büyükleri kusurunu gördügü gencleri cocuklari ihtar eder genclerde onlara saygida kusur etmezlerdi. Bilemiyorum bu devam ediyormu amma biliyorumki Aslan yurdundan Aslan eksik olmaz. Evet dostlar aradan 30 a yakin sene gecmis olsada hala hos bir seda olarak hatirlarim sizlerle de paylasmak isdedim.
Buradan Saygideger MUSTAFA TOPUZ dayinin hasta oldugunu duydun ALLAH dan acil sifalar diler saygiyla ellerin den öperim.
Almanya Subat 2008
SalihZortas
Değerli gençler öncelikle teknolojiyi takip edip böyle bir site hazırladığınız için emeği geçen herkese teşekür ediyorum elinize sağlık sizin vesilenizle özlem gideriyoruz bazen dağlarını görüyoruz bazen insanlarının resimlerini bazen yazılarını velhasıl geçmişin özlemini gideriyoruz hayat şartları insanları değişik bölgelere şehirlere gitmek zorunda bıraktı şu çöp işi bitide çok şükür köyümüzün malkuz kaderi değişti herkes başının çaresine baktı okuma oranı yükseldi sanatkarlar arttı .Bir konu daha dikkatimi çekti bizim kuşaktan kimse yazmıyor angarı geliyor lüfen on dakanızı ayırın saygılar selamlar Mikail ZORTAŞ
Yazdıkalrını hemen hemen bizlerde yaşadık Hacım eskiden saygı vardı büyüğün küçüğe söz hakkı vardı bir suç işlediğimizde komşumuz dövse gelip anamıza babamıza diyemezdik istersen de birde orada sopa yerdik bunlar güzel şeylerdi ama gittiğimde gördüm köyde bunların çoğu yok olmuş büyük küçük kalmamış.Hatırlıyorum yaşımız yetmediği için bizleri sadıç odasına almazlardı sırf kapıdan bakabilmek için ayakkabıları dizme yarışına girerdik ayakkabıları dağırtır karıştırır bidaha dizerdikki azıcık seyredelim hiç kimseye buğuz bağlamadık ama şimidi yeni yetmeler baş köşede oturur yaşlılar ayakkabı dizer olmuş ama dediğin gibi yokmu o aslanlardan evet var hala ve olacakta ama az ama çok zaman değişiyor doğal olarak insanlar ve adetleride değişiyor önemli olan kendini bu değerlerden soyutlamadak barındırabilmek kabullendirebilmek bence
Kalın sağlıcakla
çok dogru dersiniz dostlar eskiden büyüklerimize çok saygılı yetişdigimiz için bununla gurur
duyorum büyüklerin yanında yüksek sesle konuşmak gülmek yumuş tutmamak söz dinlememek
mükünmü gurbeten biri geldinmi büyük küçük herkes yanına gıder hasiretlik giderirdi şimdi öyle
varmı saygı komşu komşuya gitmez oldu biz deliktaşlı olarak istanbula ayak uyduramayız ben
derimki istanbul bize ayak uydursun buda mümkün degil ozaman biz deliktaşlı olarak eski
saygıyı hürmeti oluşturmak için hiç olmasa haftada ayda bir araya gelelim yine deliktaşı yaşatalım
dernek ve site bir nebze olsun kaynaşma yakınlaşma oldu artık hayır işlerimiz cenazelerimiz
tıklım tıklım allah komşuya zeval vermesin birgün sigara yaktım yarım oldu çekerken karşımdan
kazımkıvrem çıktı ateşiyle birlikte osıgarayı yutum tabi canım yandı kıvrem noldu diye sordu azımı
açmadan işaretle dişimi gösterdim git aspirin koy çabuk dedi saygının böylesi vardı kışın
deliktaşın sertligi yine üstünde esiyor deli poyraz öyle bir kışki ilk çocugum yedisekiz aylıktı
bibimgilden kendievimize hanımla gidiyoruz çocuk hanımın kucagında bir büyügümüzle karşılaştık
çocugu karın içine atıp ikimizde eve kaçyık rahmetli anam gidip aldı çocugu saygıyı bizler öyle
bilirdik büyüklerimize asla saygısızlık etmezdik saymakla bitmez saygı ne mutluki deliktaşta
dünyaya geklmişim her deliktaşlı aynını yapardı büyügünü bilmeyen allahınıda bilmez başınızı
agrıtım kusuruma bakmayın hoşça kalın sevilerimle .
İBRAHİM ÇANKAYA