SEN GİDELİ BURALARIN TADI YOK 

YORGUN YORGUN AKAR PAŞA PINARI

KUŞLAR BİLE ÜZERİNDEN GEÇMİYOR

DARGIN DARGIN AKAR PAŞA PINARI

ARTIK KOYUN KUZU SUYUN İÇMİYOR

İNCEBELDEN ARABALAR GEÇMİYOR

TARLADA IRGATLAR ORAK BİÇMİYOR

MASUM MASUM AKAR PAŞA PINARI

YAŞLI KALMAMIŞ ABDEST ALACAK

GÜZEL KALMAMIŞ SU DOLDURACAK

ÇOBAN YOKKİ KAVAL ÇALACAK

DERTLİ DERTLİ AKAR  PAŞA PINARI

ÖREN OLMUŞ BAHÇELERİ BAĞLARI

YALAN OLMUŞ DELİKTAŞIN AĞLARI

Derler ya yazmak kolay gelir insana

Her şeyi yazarsın boş kirlenmemiş sayfaya

Ne hayaller kurarsın sen kendi dünyanda

Ama zor olanda yazdıkları tutturmak hayatta

Düşün bir hayatı nasıl yaşıyorsun

Oysa sen kendi sayfanda başka yazıyorsun

Olmuyor istediklerin hayatta belki ağlıyorsun

Ama zor olanda buna kader diyip geçiyorsun

Bir vaaz verirdi ki Deliktaş inlerdi

Deliktaş kangal nedir ki Sivas bilirdi

Deliktaş yüreğinin büyük parçasını yitirdi

Herkesi ağlatan TAYYAR hocam unutulur mu?

Okulun sobalarını yakıp yolları açan

Bir kaval çalardı çaldı mı yürek yakan

Onca sene köyün yükünü taşıyan

Süleyman dayım unutulur mu?

Bu gün ben hüzünler şehrinden

Ayrılıp açıldım yalnızlık denizine

Elimde çaresizlik gazetesiyle

Bir köşede umutsuzluk resmi

Bir köşede hayat şairin şiiri

Ve yol alıyorum kimsesizlik diyarına

Hem de yalnızlık ve bir sandalla

Saçlarım dalgalanıyor denizden esen rüzgârla

Ve sandallım sallanıyor bir oyandan buyana

Gözlerim arıyor koca yalnızlık denizini

Bir zamanlar ne kalabalık bir köyümdün

Hep insanlarınla çevre köylerde övündün

Her taraf şendi insan vardı dalında bülbülün

Şimdi ne oldun benim şen köyüm

DÖNDÜN

Dar-ı fenâ az aklını bitirdi,
Yolunu kaybetmiş sıpaya döndün.
Bed meclisi izanını götürdü,
Sermaye zâyetmiş papaya döndün.

Tilki gibi her pöslüğü yoklardın,
Domuz gibi her pisliği koklardın,
Kuyu açar azını da saklardın,
Yükünü kaybetmiş pupaya döndün.

Vurunca sırtına yokuş çıkardın,
Bir avuç arpaya ahır yıkardın,
Anırırken sen hâlinden bıkardın,
Piçini zâyetmiş gebeye döndün.

İleriye çektim direndin durdun,
Bellidir ahvalin, bellidir yurdun,
İçini kemirsin bitirsin kurdun,
Ligini kaybetmiş kupaya döndün.

Zebunlaşıp kapıları bekleme,
Yükün ağır bir yük daha yükleme,
Dayanmazsın ağır olan sekleme,
Köprüsün zâyetmiş dubaya döndün.

Avâneni, endâmını bilirim,
Terâzini , dirhemini bilirim,
Edebini , erkânını bilirim,
Şişesin kaybetmiş tıpaya döndün.

Ey “Meçhuli” daha yeter söyleme,

Bugün asker ocağında ilk günüm anam

Burası senin ocağına benzemiyor babam

Artık komutanlarım benimdir anam babam

Bende asker oldum sağ olsun vatan

Burada her şey zor çok zor ama 

Herkes diyor canım feda vatana